‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- เมื่อกี้อะไรน่ะ ‎- ยานจูปิเตอร์สองไม่สามารถ...
‎กัปตันครับ ผมขาดการติดต่อ ‎กับครอบครัวโรบินสัน
‎- ได้อะไรบ้างมั้ย ‎- ไม่มีอะไรบนเรดาร์เลยค่ะ
‎เดี๋ยวนะ ตรวจพบความเคลื่อนไหวที่ ‎พิกัด 0-6-0
‎มีความเป็นไปได้ที่จะเผชิญหน้ากัน
‎นั่นอะไรน่ะ
‎(เจ็ดเดือนต่อมา)
‎พร้อมมั้ย
‎อัตราส่วนใหม่ของโพแทสเซียม ‎ดูเหมือนจะได้ผลดี
‎นั่นสินะ
‎(ยานจูปิเตอร์)
‎คิดว่ามันจะได้ผลมั้ย
‎ก็คุ้มค่าที่จะลองนะฮะ
‎ตื่นได้แล้ว
‎แม่ฮะ! ขึ้นมานี่เร็ว!
‎รอแป๊บนึง
‎เร็วเข้า นี่มันทั้งโหดร้ายและผิดปกตินะ
‎แม่ใช้อำนาจบังคับพวกเขาได้รึเปล่า
‎แม่พยายามไม่ใช้อำนาจในทางที่ผิด
‎นี่คือโปรเจ็กต์ลับสุดยอดของคุณเรอะ
‎ไปเอาต้นไม้จากสวน ‎ในเกล็นเดลง่ายกว่านี้เยอะเลย
‎นี่มันมอสส์เรืองแสงจากชายฝั่งนี่
‎ดูสิ ทำให้ฉันนึกถึงสิ่งสิ่งนั้น
‎อาจจะนิดนึง
‎- สุขสันต์วันหยุด ทุกคน! ‎- คุณดูแปลกไปนะ
‎ใช่ ในที่สุดเขาก็อาบน้ำ
‎ฉันแค่อยากตัวหอมเพื่อแซนตา
‎เปิดของขวัญได้ยังคะ
‎- เอาเลย! ‎- ผมขอเป็นคนแรก! เอาล่ะทุกคน สิ่งนี้
‎เป็นวิสกี้ขวดสุดท้าย
‎ผมอยากให้คุณมีมันเผื่อมีกรณีฉุกเฉิน
‎เราไม่ได้ดื่มมันมาสักพักละนะ
‎- เราต้องรอนานขนาดนั้นมั้ย ‎- ไม่
‎วิล สุขสันต์วันคริสต์มาส
‎ขอบคุณฮะ พ่อ!
‎- ได้เวลาเปิดของขวัญแล้ว! ‎- มาเปิดกันเลย
‎เร็วเข้า
‎ถึงเวลาที่ลูกจะเรียนขับรถละ
‎พ่อห่อแชริออตทั้งคันไม่ได้น่ะ
‎- เจ๋งเลย เพื่อน! ‎- ขอบคุณฮะ พ่อ
‎เธอไม่จำเป็นต้องมีกุญแจเพื่อขับ ‎หรือเรียนขับรถ หรือขออนุญาต
‎นี่สำหรับเพนนี
‎เป็นของขวัญให้เพนนีได้ยังไง ‎ถ้าทุกคนได้ยกเว้นเขา
‎เอานี่
‎- เพนนีเขียนพวกนี้เหรอ ‎- ขอบใจ
‎เพนนีได้เขียนบันทึกประสบการณ์ของพวกเรา
‎มันเขียนได้ดีมาก ผมเลยตีพิมพ์มัน
‎เราจะทำแบบนี้จริงเหรอ
‎มันเรียกว่า "ทะลุโลกหลุดจักรวาล"
‎เป็นชื่อเรื่องที่ดีนี่
‎"ยานจูปิเตอร์ของเราพุ่ง ‎ผ่านชั้นบรรยากาศ
‎เร็วกว่าความเร็วเสียง 25 เท่า
‎เรากำลังจะพุ่งชน...
‎แต่สำหรับฉัน
‎นี่ไม่ใช่ส่วนที่น่ากลัว
‎ส่วนที่น่ากลัวเกิดขึ้นนานมาแล้ว ‎ก่อนหน้าที่ทุกอย่างจะผิดพลาด
‎ตอนที่เรากำลังเดินทาง ‎ไปอัลฟาเซนทอรีอย่างรื่นเริง
‎เพราะการนึกถึงอวกาศ
‎ทำให้ฉันกลัวตั้งแต่ที่ฉันจำความได้"
‎จริงรึเปล่า
‎อย่าเพิ่งขัดจังหวะ
‎"ฉันนึกมาโดยตลอดว่า ‎อวกาศเป็นที่ที่มืดสนิท
‎และหนาวไปถึงกระดูก
‎และที่แย่ที่สุดคือความว่างเปล่า
‎ไม่มีที่ที่เปลี่ยวเหงากว่านี้อีกแล้ว
‎แม่ฉันคิดว่าอวกาศไม่ได้ว่างเปล่า
‎เธอคิดว่ามันเต็มไปด้วยสสารมืด ‎ที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
‎ฉันไม่ได้เป็นนักวิทยาศาสตร์เหมือนเธอ
‎ฉันไม่เชื่อในสิ่งพวกนี้เพียงเพราะ ‎พวกเขาสามารถแก้สมการได้
‎ฉันจำเป็นต้องเรียนรู้สิ่งต่างๆ ด้วยตัวเอง
‎ซึ่งทำให้เกิดเรื่องยุ่งๆ ขึ้น ‎แต่ฉันกำลังเล่าข้ามช็อตไปละ
‎นี่เป็นเรื่องราวแห่งการค้นพบ...
‎แต่ไม่ใช่การค้นพบโลกใหม่ๆ ที่แปลกประหลาด
‎มันเกี่ยวกับการค้นพบสิ่งต่างๆ ‎ในสถานที่ที่เรานึกว่ามีแต่ความว่างเปล่า
‎บางครั้ง
‎มันก็เป็นพลังลึกลับของครอบครัวฉัน...
‎ที่คอยดึงฉันไว้ ‎ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถมองเห็นมันได้...
‎มันจะคอยเตือนฉัน...
‎ว่าความจริงแล้วฉันไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
‎และบางทีมันก็เกี่ยวกับ ‎การค้นพบสัตว์ประหลาดแย่ๆ
‎ที่ต้องการจะขย้ำเรา"
‎ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง...
‎มีอยู่ปีนึงช่วงคริสต์มาส
‎ที่พวกฝรั่งเศสและเยอรมัน
‎ตัดสินใจที่จะหยุดยิงกันและกัน
‎และออกมาจากสนามเพลาะ ‎เพื่อเฉลิมฉลองด้วยกัน
‎สันติภาพบนโลก
‎เข้าใจมั้ย
‎เราไม่ได้อยู่บนโลก
‎ฉันแค่อยากจะอวยพร ‎สุขสันต์วันคริสต์มาส
‎ก็ได้พูดแล้วนี่
‎นั่นสัญญาณว่าถูกบุกรุกเหรอ
‎ผมไปดูเอง
‎เราเป็นไงบ้าง
‎ยังโอเคอยู่
‎แต่กระแสลมเริ่มจะเปลี่ยนทิศทางละ
‎ผมว่าฤดูมรสุมกำลังจะมาแล้วล่ะ
‎ฤดูมรสุมก๊าซมีเทน
‎เมื่อกระแสลมพัดมาจากฝั่งทะเล ‎หินก็จะปลิวมาทางเราน้อยลง
‎มีใครบ้างมั้ยที่คิดว่ามันตลกร้าย ‎ที่เราติดแหง็กอยู่บนดาวเคราะห์ดวงที่แล้ว
‎เพราะเราไม่เหลือเชื้อเพลิง
‎และบนดาวเคราะห์ดวงนี้ ‎เรามีเชื้อเพลิงเพียงพอ
‎แต่ใช้มันไม่ได้
‎- ผมไม่เชื่อในเรื่องตลกร้าย ‎- ซึ่งก็เป็นความตลกร้ายไปในตัว
‎นี่ วิล พร้อมลุยรึยัง
‎อย่าเกร็งไหล่
‎แขนที่ผ่อนคลายจะทำให้ควบคุมได้ดีกว่า
‎โอเค
‎อย่าเหยียบเบรก เว้นแต่ว่าอยากจะหยุด
‎โอเคฮะ
‎เรามาเหยียบให้มิดกันเถอะ
‎เหยียบให้มิดเหรอฮะ
‎เป็นคำพูดที่ชอบใช้ตอนเด็กๆ น่ะ
‎แปลว่าเร่งเครื่อง
‎ทำแบบนั้นทำไม
‎ลูกไม่จำเป็นต้องดูความเร็วตอนนี้
‎พ่อแค่อยากให้ลูกคุ้นเคยกับเครื่องนี้
‎ฮะ คุ้นเคยกับเครื่อง
‎แบบนี้เป็นไง
‎ลูกทำได้ดีมาก
‎นี่
‎- มาแข่งกันมั้ย ‎- เพนนี
‎ปล่อยเขาไปเถอะ ‎เขาไม่อยากชนอะไรหรอก
‎เพราะมันไม่มีอะไรให้ชน
‎น้องชายเธอคล้ายกับฉันเลย
‎คนในครอบครัวนี้ไม่ค่อยสนใจ
‎ประโยชน์ของการทำอะไรแบบละเอียดรอบคอบ
‎ได้เวลาเอาขยะไปทิ้งแล้ว
‎มือเบาหน่อย
‎ขอเตือนด้วยความหวังดีว่า
‎เรามีเหลือแค่นี้แล้วนะ
‎พวกมันแทบไม่ชาร์จชุดอวกาศ ‎และระบบผลิตออกซิเจนของเรา
‎ต้องใช้แผ่นพวกนี้อีกกี่อัน
‎เพื่อที่จะเก็บพลังงานพอที่จะบินขึ้นไปได้
‎ถ้าดูจากพลังงานในขอบเขต ‎200 กิโลวัตต์ที่จำเป็นต้องใช้
‎เพื่อปล่อยยานจูปิเตอร์ ‎เธอต้องไปถามแม่ของเธอละ
‎เขาคงยังคิดหาทางเพื่อให้พาเราออกไปจากที่นี่
‎หนูก็หวังว่างั้น
‎เรียนเป็นไงบ้าง
‎ผมกำลังทำความคุ้นเคยกับเครื่อง
‎การแสดงจะเริ่มแล้ว
‎เอาของขวัญอะไรมาให้ฉันสำหรับคริสต์มาส
‎เธอก็ให้ฉันแบบนี้ทุกวันนี่
‎คุณทำตัวคุณเองนะ
‎แม่เธอคงพึ่งเธอและเชื่อใจเธอมาก
‎ถึงได้ให้งานสำคัญขนาดนี้ในการดูแลฉัน
‎สำคัญพอๆ กับการถูพื้นและ ‎ทำความสะอาดช่องคาร์บอน
‎ไม่นึกเลยว่าไม่มีใครเห็นคุณค่าเธอ
‎ไม่เห็นยุติธรรมเลย
‎นั่นเป็นรอยปะอันใหม่เหรอ
‎เกี่ยวอะไรกับสัญญาณก่อนหน้านี้รึเปล่า
‎ฉันแค่อยากจะรู้ว่าตัวเองปลอดภัยแค่ไหนที่นี่
‎คุณปลอดภัยเท่ากับเมื่อวานนั่นแหละ
‎มาแล้วนั่นไง
‎ตรงเวลามาก
‎ทุก 23 วันเป๊ะๆ
‎มันเป็นไปได้ไง
‎มีที่ห่างไกลที่นึงในเวเนซุเอลา
‎ที่มักจะมีพายุฟ้าคะนอง ‎ในสถานที่และเวลาเดิมเป๊ะๆ
‎สองร้อยหกสิบห้าวันต่อปี ‎และไม่มีใครรู้ว่าทำไมมันถึงเกิดขึ้น
‎พวกเขาเรียกมันว่า ‎ไฟสัญญาณแห่งทะเลสาบมาราไคโบ
‎และมันก็ช่วยนำทางให้ ‎ทหารเรือมาหลายศตวรรษ
‎ถ้ามีเมฆกับพระอาทิตย์ หรือพระอาทิตย์สองดวง
‎เพื่อทำให้พวกมันอุณหภูมิสูงขึ้น
‎ก็จะทำให้เกิดสายฟ้า
‎สิ่งนี้จะเกิดขึ้นไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม
‎พอได้แล้ว ขอมันฝรั่งหน่อยสิ
‎นายทำได้ นายมีปริศนาทั้งหมดนี่
‎- นายจะคิดออกเอง ‎- ฟังนะ คืองี้...
‎- ไง ‎- ไง
‎คืองี้นะ เทคนิคในการไขปริศนาคือ...
‎- เดี๋ยวนะ ‎- พูดให้จบสิ
‎- ถ่วงเวลานี่หว่า ‎- ไม่เป็นไรฮะ ค่อยๆ คิด
‎เป็นวันที่ดีจริงๆ
‎ใช่
‎ฉันมานั่งคิด...
‎เรื่องฟ้าผ่า
‎เราชาร์จพวกแบตเตอรีได้ ‎แล้วเอาไปพ่วงแบตยานจูปิเตอร์
‎เราออกไปจากดาวเคราะห์นี่ได้
‎แต่เพื่อที่จะไปให้ถึงพายุ ‎เราต้องบินไป
‎ไม่ เราไม่จำเป็นต้องบิน
‎นี่มันบ้าไปแล้ว
‎คนใช้เทคโนโลยีนี้มาตั้งหลายพันปี
‎- ทำไมถึงเพิ่งมาเอ่ยถึงมันตอนนี้ ‎- กระแสลมกำลังเปลี่ยน
‎และฉันว่าเรามีช่วงเวลาสั้นๆ
‎ถ้าเราพลาดมันไป ‎ก็จะต้องรออีกปีนึง
‎นี่เกี่ยวกับสิ่งนั้นที่อยู่ในโรงรถ
‎สิ่งนั้นที่อยู่ในโรงรถ
‎พาเราข้ามจักรวาลมาได้ครึ่งทาง
‎มันเป็นวิธีเดียวที่เราจะ ‎ไปถึงอัลฟาเซนทอรี
‎ผมนึกว่าคุณถอดใจไปแล้วซะอีก
‎เราไม่จำเป็นต้องเข้าใจเครื่องมือเพื่อที่จะใช้มัน
‎เครื่องยนต์หุ่นยนต์ไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบ ‎มันหลับอยู่
‎และครั้งสุดท้ายที่มันทำงาน
‎ก็คือตอนที่เราอยู่ในอวกาศ
‎เราแค่ต้องสร้าง ‎สภาวะแวดล้อมเหล่านั้นขึ้นมาใหม่
‎แล้วถ้าคุณยังไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ล่ะ
‎ยังมีดาวเคราะห์อีกสี่ดวงในระบบสุริยจักรวาลนี้
‎หนึ่งในนั้นอาจดีกว่าดวงนี้ก็ได้
‎ผมจะไม่เอาชีวิตเด็กๆ ไปเสี่ยง
‎แค่เพราะสิ่งต่างๆ อาจดีกว่าเดิม
‎สิ่งต่างๆ สามารถดีกว่าเดิมได้เสมอ
‎แต่บางครั้ง เราต้องเห็นคุณค่าในสิ่งที่เรามี
‎ลูกๆ ของเราจะไม่มีวันได้เจอคนใหม่ๆ ที่นี่
‎ไม่มีเพื่อนให้แบ่งปันความลับ
‎หรือเพื่อนให้ท้าทายพวกเขา ‎หรือเพื่อนที่จะเข้าใจพวกเขา
‎พวกเขาจะไม่มีวันตกหลุมรักที่นี่
‎พวกเขาจะไม่มีวันได้มีครอบครัวของตัวเอง
‎ที่รัก พวกเขาจะไม่มีวันมีสิ่งที่เรามี
‎เราต้องไปจากที่นี่
‎เราต้องพยายาม
‎ผมขอโทษ มันอันตรายเกินไป
‎มันอันตรายเกินไป
‎เราค่อยกลับมาพูดเรื่องนี้กันใหม่ปีหน้า
‎ไม่นะ
‎จอห์น
‎- แม่คะ เกิดอะไรขึ้น ‎- จอห์น
‎- แม่คะ ‎- แม่คะ
‎- แม่ฮะ ‎- พ่อ
‎- จอห์น ‎- พ่อ
‎ไปเอาเครื่องสื่อสารมาให้ที
‎- ผมไปเอาเอง! ‎- เร็วเข้า
‎- จอห์น ออกมาจากที่นั่น! ‎- พ่อคะ
‎พ่อ! พ่อ เร็วเข้า!
‎พ่อ!
‎- เพนนี ช่วยที! ‎- ไป!
‎พ่อฮะ ได้โปรด!
‎จอห์น!
‎พ่อฮะ!
‎เขยิบไป! ปิดมันหลังจากฉันออกไปด้วยนะ
‎ถอยไป!
‎จอห์น
‎เร็วเข้า จอห์น เราต้องไปแล้ว เพื่อน
‎- ลุกขึ้น เร็วเข้า ‎- พ่อ!
‎เร็วสิ แม่บอกให้ถอยไป!
‎เร็วเข้า! โอเค เกาะไว้นะ มาเร็ว
‎พ่อ
‎จอห์น เขาเป็นอะไรรึเปล่า
‎เมื่อรอยปะแตก อากาศก็ดันตัวเองเข้ามา
‎คมเหมือนมีดเลย
‎เราจะซ่อมมันยังไงเนี่ย
‎ท่าจะยาก
‎เราต้องไปจากที่นี่
‎เราจะไปเหรอ
‎เราทำได้เหรอ
‎บอกแผนการของคุณสิ
‎แผนการอะไร
‎ผมเอาอยู่
‎เร็วเข้า ดันให้แรงกว่านี้ ดัน!
‎ได้มั้ย
‎มันอยู่ที่ไหน
‎เห็นคู่มือการบินของยานจูปิเตอร์บ้างมั้ย
‎ฉันคือคู่มือการบิน คุณต้องการจะรู้อะไร
‎นี่คือวิล โรบินสันแห่งกลุ่มอาณานิคมที่ 24
‎ผมกำลังบันทึกเหตุการณ์นี้ ‎เพราะดูเหมือนว่า
‎เราเป็นมนุษย์กลุ่มแรกที่จะลอง ‎เปลี่ยนยานอวกาศให้เป็นเรือใบ
‎ดอน!
‎ผมพยายามอยู่!
‎ขอเวลาแป๊บนึงไม่ได้เหรอ
‎หนูจัดการเอง
‎หนูจัดการเอง โอเคทุกคน ตอนนี้เลย!
‎ระวังนะ! โอเครึยัง
‎ตามมาตรฐานในอดีต ‎มันจะเป็นการเดินทางที่ค่อนข้างง่าย
‎ฉันหวังว่าจะสามารถทำความเร็วได้สี่ถึงห้านอต
‎ไปได้ 100 ไมล์ทะเลต่อวัน
‎ก็แปลว่าจะเป็นการเดินทางสองวัน
‎จากนั้นเราต้องชาร์จแบตเตอรีเรืออีกรอบ ‎กลางพายุฟ้าคะนองขนาดมหึมา
‎ก่อนอื่น เราต้องไปให้ถึงที่นั่นก่อน
‎มันเป็นเส้นทางที่ตรงดิ่ง ‎เราต้องหลีกเลี่ยงหมู่เกาะตรงนี้
‎เพราะมันมีแนวชายฝั่งที่ค่อนข้างแหลมคม
‎แหลมคมขนาดไหน
‎ถ้าเราชนมัน เราก็จะจม
‎เราเลยจะแล่นเรือให้ห่างจากมัน
‎แม่บอกว่าลมมรสุมเปลี่ยนทิศไปเรื่อยๆ
‎มันจะไม่ดันเราไปที่แนวชายฝั่งฟันปลาเหรอ
‎ใช่ เมื่อกระแสลมเปลี่ยนทิศ
‎แต่เรายังมีเวลาเหลือเฟือที่จะไปถึงที่นั่น ‎ก่อนจะเกิดแบบนั้นขึ้น
‎และโชคดีที่พ่อของลูกใช้เวลาครึ่งชีวิตบนเรือ
‎และเขาก็เป็นกัปตันผู้เชี่ยวชาญ
‎เราเป็นแค่ครอบครัวมาได้สักพัก
‎ตอนนี้เราต้องจำให้ได้ว่าจะ ‎กลับไปเป็นทีมงานอีกครั้งยังไง
‎พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญ
‎ไปนอนพักผ่อนกัน
‎ฝึกผูกเงื่อนทั้งที่ยังสวมถุงมือเหรอ
‎แค่จะเตรียมตัวให้พร้อมน่ะฮะ
‎ถ้าเราทำให้เครื่องยนต์หุ่นยนต์ทำงานได้
‎มันก็พาเราไปไหนก็ได้ใช่มั้ยฮะ
‎มันน่าจะพาเราตรงไปที่ ‎อาณานิคมบนอัลฟาเซนทอรี
‎ผมจะไม่ไปโดยที่ไม่มีเขา
‎เราจะรู้ได้ไงว่าจะไปตามหาหุ่นยนต์ที่ไหน
‎มันไม่ได้ทิ้งแผนที่ไว้ให้
‎หรือโปรยเศษขนมปังให้เราเดินตามนะ
‎เขาอาจจะทำงั้นก็ได้
‎มันแค่ไม่ได้อยู่ในที่ชายฝั่งผืนเล็กๆ นี้
‎มันอาจอยู่ข้างนอกนั่น
‎เขาเขียนเกี่ยวกับเธอมากกว่าฉันได้ยังไง
‎โอเค พอแล้วๆ
‎รู้รึเปล่าว่านี่เป็นน้ำพิเศษของฉันนะ
‎เธอเด็กเกินไปที่จะ...
‎เธอทำให้ฉันดูดีขึ้นมาเลย
‎อภิสิทธิ์ศิลปินน่ะ
‎มันผ่านมาสักพักละนะตั้งแต่ ‎ฉันได้ทำอะไรที่ควรค่าแก่การเขียนถึง
‎เธออยากไปมากขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ฉันทำงานหนักมาทั้งชีวิต
‎เพื่อมีโอกาสที่จะ ‎ได้ทำอะไรสักอย่างที่มีความหมาย
‎การปลูกข้าวโพดที่สมบูรณ์แบบไม่ใช่สิ่งนั้น
‎เป็นฉันคงจะอยู่ที่นี่ต่อ
‎การอยากอยู่ต่อ
‎ต่างจากการกลัวที่จะไปนะ
‎ฉันแค่ไม่อยากผ่านช่วงเวลานั้นอีกรอบ
‎ฉันไม่อยากสงสัยว่า ‎จะต้องมีใครมาช่วยชีวิตฉันมั้ย
‎หรือแย่ไปกว่านั้น
‎ฉันจะต้องช่วยชีวิตพวกเขามั้ย
‎ฉันแค่อยากให้ทุกอย่างเป็นปกติ
‎ความปกติอยู่ที่ไหนสักที่ข้างนอกนั่น
‎เราแค่ต้องหามันให้เจอ
‎ฉันไม่ยอมให้เธอทำอะไรพลาดบนเรือหรอกนะ
‎เออนี่ ฉันว่าพ่ออ่านมันจบรวดเดียว
‎นั่นเล่มของแม่รึเปล่า
‎ใช่ ฉันมั่นใจว่าเดี๋ยวเขาก็อ่าน
‎เราจะไปไหน
‎มาเถอะน่า
‎รู้มั้ยว่าฉันก็เป็นลูกเรือที่เก่งนะ
‎หนูจะจำเอาไว้
‎เอาล่ะ ครอบครัวโรบินสัน
‎ทุกคนเกาะไว้ให้แน่นนะ
‎โอกาสสุดท้ายละนะ คิดว่ามันจะลอยมั้ย
‎ลอยสิ
‎ยกสมอเรือขึ้น
‎ไปเร็ว
‎เอาล่ะทุกคน ประจำที่นะ
‎เราจะพยายามแล่นไปตามลม ‎โดยไม่ใช้หางเสือ
‎ดังนั้นพวกเธอจะต้องชักใบเรือขึ้นลง
‎เพื่อให้เราแล่นไปตามทาง
‎ชักใบเรือขึ้นลงเหรอ
‎ใช้เชือกชักเพื่อนำใบเรือขึ้นและลง
‎งั้นการชักใบเรือก็คือการชักเชือก
‎เข้าใจละ
‎ถ้าเรือเริ่มหันหัวไปทางซ้าย
‎ก็หย่อนเชือกฝั่งขวา ‎ในทางกลับกันก็เช่นกัน
‎ชักใบเรือขึ้นเลย!
‎ผมปรบมือให้คุณเลย มอรีน
‎มีรายละเอียดยิบย่อยล้านกว่าอย่าง ‎ที่จะทำให้การเดินทางครั้งนี้ประสบความสำเร็จ
‎และคุณก็นึกถึงเกือบหมดทุกข้อ
‎- เกือบทุกข้อเหรอ ‎- เกือบทุกข้อ
‎มีใครรู้ศัพท์หรูๆ สำหรับสิ่งที่เรากำลังทำตอนนี้มั้ย
‎การเดินเรือ
‎เรากำลังแล่นไปด้วยความเร็วที่ดีเลย
‎ต้องขอยอมรับนะว่า มันเจ๋งน่าดูเลย เพนนี
‎เพนนี
‎หนูไม่มีอารมณ์จะพูดตอนนี้
‎ใส่ที่อุดหูไว้ในหูข้างนึงสิ
‎อะไรนะ
‎ใส่ที่อุดหูไว้ในหูข้างนึงสิ
‎วิธีนั้นได้ผลกับฉันตลอดเลย
‎หนูไม่ได้อ้วกออกมาทางหูนะ
‎มันจะช่วยอาการเมาเรือได้
‎ไม่มีอะไรต้องเสียนี่ ‎เธออ้วกข้าวกลางวันออกไปแล้วนะ
‎(พายุไฟฟ้า)
‎จอห์น
‎เราเพิ่มความเร็วสักสองสามนอตได้มั้ย
‎ทำไม
‎ความกดอากาศกำลังตกลง
‎ฉันว่าด้านหลังเรากำลังมีมรสุมก่อตัว
‎มันคือพายุไฟฟ้าที่เรากำลังมุ่งหน้าไปหารึเปล่า
‎เปล่า นี่คืออย่างอื่น ‎ที่เราไม่อยากไปยุ่งเกี่ยวด้วย
‎ผมเพิ่มความเร็วให้ได้สองสามนอต
‎งั้นเราก็ไม่เป็นไรละ
‎เฮ่
‎มันเหมือนอยู่ในศตวรรษที่ 19 ‎ที่ต้องเดาสภาพอากาศที่กำลังจะเกิดขึ้น
‎ด้วยปรอทวัดอุณหภูมิ เครื่องวัดทิศทางลม ‎และที่วัดความดัน
‎เอามะเขือเทศหน่อยมั้ยคะ
‎ดีเลย
‎ลูกรู้สึกดีขึ้นแล้วนี่!
‎ค่ะ ดร.สมิธบอกให้หนูลองใส่ที่อุดหู
‎และมันก็ได้ผล
‎ลูกไม่ควรฟังสิ่งที่เขาพูด
‎ลูกน่าจะรู้ดีกว่านั้น
‎อย่าให้เขาปั่นหัวลูก
‎งั้นหนูก็คงจะยังอ้วกอยู่
‎บางทีลูกไม่ควรจะใช้เวลากับเขามากเกินไปนะ
‎(อาชญากรรมและการลงทัณฑ์ ‎โดยดอสโตเยฟสกี)
‎ไม่ได้มาตามตารางนี่
‎ถั่วขยะแขยงมาก ‎แต่อย่างอื่นอร่อยดี
‎ขอบใจ
‎ขอบคุณสำหรับเคล็ดลับ
‎เพนนี
‎หยุดเรือเดี๋ยวนี้!
‎อะไรนะ ทำไม
‎บอกพ่อเธอให้เก็บใบเรือ
‎เขาต้องหยุดเรือเดี๋ยวนี้
‎พระเจ้า!
‎- ทุกคนโอเคมั้ย ‎- ฮะ
‎เราชนอะไร
‎เรารู้มาตลอดว่ามันเสี่ยง
‎งั้นเราก็ติดอยู่ตรงนี้เหรอ
‎ตอนนี้ใช่
‎ผมว่าผมเจอวิธีละ
‎ตัวเรือดูเหมือนจะไม่มีความเสียหาย ‎แต่ระหว่างนี้
‎อย่าชนอะไรอีกเด็ดขาด
‎ความดันตกลงไปต่ำมาก
‎โอเค มีใครรู้บ้างว่านั่นแปลว่าอะไร
‎- มรสุมกำลังมา ‎- พูดแบบนั้นไม่ได้เหรอ
‎ฟังนะ ถ้าเรายังติดอยู่ที่นี่ตอนที่มรสุมมาถึง
‎เรือจะหักออกจากกัน
‎อาจจะไม่ได้ "หักออกจากกัน" ‎แต่อาจร้าวนิดหน่อย
‎- ฉันจะหาวิธีแก้ไขให้ได้ ‎- ลูกๆ
‎ขึ้นไปที่ดาดฟ้าเรือแล้วหุบใบเรือซะ
‎ไปเร็ว
‎ผมจะไปตรวจสอบซีบร้า ‎เยี่ยมไปเลยที่ได้คุยกัน
‎ถ้าต้องเข้าห้องน้ำ ก็อั้นไว้ก่อน
‎ฉันรู้อยู่ว่าเราจะชนแนวหินนั่น
‎ฉันมองกระแสใต้น้ำออก
‎กะลาสี‎เ‎รือที่ดีจะสามารถทำแบบนั้นได้
‎ไม่ได้จะว่าสามีของคุณนะ
‎คุณเป็นกลาสีเรือเหรอ
‎หัดเรียนวิธีเดินเรือได้ยังไง
‎มันไม่สำคัญหรอกตราบใดที่ฉันช่วยคุณได้
‎ฉันไม่เชื่อคำพูดของคุณสักคำ
‎ถามเพนนีดูสิ ฉันมีประโยชน์นะ!
‎คุณจะไม่ได้ออกจากที่นั่น ‎ไม่ว่าจะพยายามมากแค่ไหนก็ตาม
‎ฟังนะ
‎ฉันรู้ว่าเธอหงุดหงิดและถูกใช้งานหนักเกินไป ‎ฉันก็เคยผ่านจุดนั้น
‎นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ฉัน ‎ต้องการให้เธออดทนอีกหน่อย
‎เร็วเข้า ที่รัก
‎เราทุกคนต้องหายใจต่อไป
‎ฉันเลยอยากขอเธอ
‎ให้ฉันมากกว่านี้อีกนิดได้มั้ย
‎เดบบี้ เชื่อมั้ยว่าฉันกำลังพูดกล่อม ‎เครื่องกำจัดแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์
‎ตอนนี้ฉันกำลังพูดกับเครื่องจักรและไก่
‎ฉันต้องออกไปจากที่นี่ด่วนจี๋
‎เราอยู่ที่นี่มานานเท่าไหร่ละ
‎นานเกินไป
‎หุ่นยนต์เรียกสถานที่นี้ว่าเป็น ‎ "ที่อันตราย" ไม่ใช่เหรอ
‎ใช่
‎- เราไม่น่าออกจากที่นั่นมาเลย ‎- พูดแบบนั้นไม่ช่วยนะ
‎ต้องมีใครสักคนพูดมันออกมา
‎ทุกคน
‎ทุกคน ดูสิ
‎อะไรเหรอ
‎ไม่มีทาง!
‎- นายเรียกเขามาที่นี่เพื่อช่วยเราเหรอ ‎- เขามาที่นี่เหรอ
‎นี่ วิล
‎พี่ก็นึกว่าเป็นเขาเหมือนกัน
‎ผมได้คุยกันดอน
‎และเราคิดว่าเราสามารถรวบรวม ‎พลังงานมากพอสำหรับจุดเครื่องยนต์ได้สองวินาที
‎อาจเพียงพอที่จะผลักเราให้พ้นแนวหิน
‎นั่นไงคำตอบ
‎จริงเหรอ นั่นคือคำตอบเหรอ
‎เปล่า คุณกับดอนคือคำตอบ
‎เราเหรอ
‎การใช้ขายื่นเพื่องัดยานเราขึ้น ‎จากแนวหินนี่สุดยอดมาก
‎เป็นความผิดของผมเองที่ ‎เป็นผู้ชายที่แข็งแรงที่สุดที่นี่
‎คุณตามมาติดๆ เป็นอันดับสอง
‎ว้าว! เราเป็นอิสระแล้ว!
‎อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องอยู่ที่นี่พอพายุมา
‎ไม่ เราจะอยู่ข้างนอกนั่น
‎- เรามีโอกาสแล่นหนีมันไปได้มั้ย ‎- ไม่ทันละ
‎ใส่ชุดซะ ทุกคนมาที่ดาดฟ้าเรือ
‎ลดขนาดพื้นที่ใบลงเร็ว!
‎จับฉันไว้
‎เราต้องทำให้ดีที่สุดเพื่อผ่านพายุนี้ไปให้ได้
‎โอเค
‎นี่แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการจะหลีกเลี่ยง
‎เรามีปัญหาแล้ว
‎อะไรเหรอ
‎ตอนที่เราชนแนวหิน ‎ดูเหมือนว่าเราจะมีรอยรั่วจริงๆ ด้วย
‎และมันกำลังหยดไปในซีดร้า
‎ถ้าซีดร้าช็อต เราตายแน่
‎ผมก็ชอบการหายใจพอๆ กับคุณนะ
‎ปะรอยรั่วได้รึเปล่า
‎ผมจัดการอยู่
‎แค่สัญญากับผมว่าเราจะไม่ชนอะไรอีก
‎เราจะไม่ชนอะไรอีก
‎ฟังนะ ซีดร้า
‎ถ้าเธอสามารถประคองตัวเองไว้จนพายุผ่านไป
‎ฉันจะขอบ...
‎เฮ่ย! นั่นไม่ใช่การประคองตัวเองไว้นะ ที่รัก
‎โอเค หนูเสร็จแล้ว
‎ลูกทำได้เยี่ยมมาก!
‎โอเค ตรงนี้เราก็เสร็จแล้ว!
‎ลงไปข้างล่างเร็ว
‎โอ้พระเจ้า
‎นี่ จู๊ด จับมือพ่อไว้ เร็วเข้า
‎วิล! ก้มลง!
‎วิล!
‎พ่อฮะ!
‎วิล!
‎พ่อฮะ!
‎มาเร็ว!
‎วิล!
‎เร็วเข้า วิล! ได้ตัวเขารึยัง ได้แล้ว
‎โอเค เราได้ตัวเขาแล้ว
‎พ่อคะ กลั้นหายใจไว้
‎เราต้องพาพวกเขาเข้าข้างใน
‎แม่คะ! เราต้องการตัวแม่ที่ห้องพยาบาล!
‎- พ่อคะ ‎- พ่อจะไม่เป็นไร
‎เราต้องกลับขึ้นไปบนนั้น!
‎ไม่ พ่อห้ามไป! เราต้องไปเดินเรือ!
‎เราไม่รู้วิธีเดินเรือ
‎- แม่คะ! เราต้องไปเดินเรือ! ‎- เราทำไงดี
‎แม่คะ
‎เราทำไงดี
‎แม่คะ!
‎คุณรู้วิธีเดินเรือจริงรึเปล่า
‎เรากำลังเสียเวลาอยู่นะ
‎ถ้านี่เป็นอีกคำโกหกนึง ‎มันจะเป็นการโกหกครั้งสุดท้ายของคุณ
‎นี่เหมือนเป็นสัญญาณของวันสิ้นโลกเลย
‎สมิธ เราต้องทำยังไง
‎สมิธ!
‎ว่าแล้วเชียวว่านี่เป็นความผิดพลาด
‎- ยกใบเรือขึ้น ‎- แต่เราเพิ่งลดมันลง!
‎เราต้องการความเร็ว!
‎เราอยู่ใกล้แนวหินเกินไปแล้ว ‎เราต้องแล่นอ้อมมันไป
‎เราอ้อมมันไปไม่ได้! เราต้องแล่นผ่านมันไป!
‎- ผ่านพวกโขดหินเหรอ ‎- ยกใบเรือขึ้นเร็ว! ไปกันเลย!
‎จูดี้! เกาะไว้ได้มั้ย
‎ฉันทำไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ
‎ได้ๆ ฉันกำลังขึ้นไป
‎สมิธ!
‎- ไปเร็ว! ‎- ไปเร็ว!
‎โอเคมั้ย
‎ได้ละ เราต้องชักใบเรือขึ้นเดี๋ยวนี้!
‎ชักใบเรือขึ้น!
‎พ่อฮะ!
‎เรากำลังแล่นเร็วขึ้นเหรอ
‎มอรีน เกิดอะไรขึ้น
‎เรากำลังเร่งความเร็ว
‎ฉันรู้
‎ระวังนะ
‎เราเลยจุดนั้นไปแล้ว ‎แต่ก็ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะ
‎พ่อดูกังวล
‎ตอนนี้มันเป็นหน้าตาปกติของพ่อแล้วล่ะ
‎นี่ วิล พ่อเชื่อใจแม่ของลูกนะ
‎แต่... แม่ไม่ได้เป็นคนสั่งการแล้วนะฮะ
‎จอห์น...
‎เราต้องถ่ายน้ำหนัก ‎ไปด้านของเรือที่อยู่ตรงข้ามกับลม
‎ทำให้ด้านนั้นน้ำหนักเบาขึ้นด้วยวิธีไหนก็ได้
‎แชริออต
‎แชริออตหนักสองตัน
‎พ่อ! พ่อเป็นอะไรรึเปล่า
‎- ลูกต้องเป็นคนจัดการสิ่งนี้ ‎- ผมเหรอฮะ
‎รัศมีวงเลี้ยวมันแคบมาก ‎ดังนั้นลูกจะต้องเหยียบคันเร่งให้มิด
‎แต่ผมจะชนมัน
‎ใช่
‎คาดเข็มขัดนิรภัยไว้ และวิล...
‎ไม่ต้องไปคิดมาก
‎ไปเร็ว!
‎เราไม่รอดแน่!
‎อย่าไปคิด
‎- ดึง! ‎- ดึง!
‎ดึง!
‎นี่แหละพลังของการทำงานเป็นทีม
‎คุณรู้วิธีเดินเรือจริงด้วย!
‎บางครั้งฉันก็พูดความจริง
‎นี่ วิล! ลูกเป็นไรมั้ย เกิดอะไรขึ้น
‎ผมเหยียบซะมิดเลย
‎มาเถอะ
‎จูดี้!
‎เมื่อกี้เดินเรือได้เยี่ยมสุดๆ เลย
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎เดี๋ยวปอดก็เยียวยาเอง
‎ขาฉันเมื่อยไปหมด แขนก็เมื่อยไปหมด
‎และยังมีส่วนอื่นของร่างกาย ‎ที่ไม่เคยรู้มาก่อนที่เมื่อยสุดๆ
‎เธอทำได้ดีมากเลย
‎ใช่สิ เพราะว่าเธออยู่ที่นั่น
‎ผมยินดีที่จะรายงานว่า ‎ฉันได้ซ่อมซีดร้าสำเร็จแล้ว
‎ใช่แล้ว จูดี้ ฉันยอดเยี่ยมมาก
‎และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนทางกรรม
‎เจ้าเด็กอวกาศนี่ก็ทำลายแชริออตซะเละเลย
‎ทำได้ดีมาก
‎ขอบคุณ
‎มาจดจำช่วงเวลานี้กันเถอะ ‎เผื่อมอรีนอยากจะตะโกนใส่ผมอีกรอบ
‎ฉันจัดการทุกอย่างบนดาดฟ้าแล้ว
‎ฉันรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่ มอรีน
‎ฉันได้รอยแผลไฟไหม้นี่จากไหน
‎แล้วถ้าการปนเปื้อนในเรือนกระจก ‎ไม่ใช่อุบัติเหตุล่ะ
‎ถ้ามีคนจงใจลอกแผ่นปะออกมาล่ะ
‎แต่ถ้านั่นเป็นไปได้ ก็จะแปลว่า
‎เจ็ดเดือนที่ผ่านมา ฉันไม่ได้ถูก ‎คุมขังเข้มงวดอย่างที่คุณคิด
‎บางทีคนอย่างฉัน
‎ที่โดนจำคุกมาสองสามครั้ง
‎อาจสามารถแหกคุกออกมา
‎และเข้าออกตามอำเภอใจ
‎และคุณก็จะไม่มีวันรู้เลย
‎ถ้าสิ่งเหล่านั้นเป็นความจริง ‎คุณก็เป็นหนี้ฉัน มอรีน
‎เราทั้งคู่ได้ทุกสิ่งที่ต้องการ
‎จอห์นไม่มีวันยอมออกจากที่สกปรกนั่น
‎เนื่องจากฉันเป็นคนร้าย
‎คุณเลยไม่ต้องเล่นบทนั้น
‎ไม่มีประโยชน์ที่จะกักขังฉันไว้อีกต่อไป
‎ได้โปรดให้ฉันได้ช่วยด้วยเถอะ
‎ฉันนอนตีพุงมาหลายเดือน ‎กินอาหารแสนอร่อยที่พวกคุณปลูกเอง
‎งั้นเอาไง ตอนนี้เขาเป็น ‎ส่วนนึงของครอบครัวแล้วเหรอ
‎หนูจะได้ทำงานน้อยลง
‎เหรอ ระวังไว้ให้ดีเถอะ
‎ฉันไม่ต้องการปัญหา
‎โอเค
‎ฉันเรียนรู้วิธีขับรถละนะ
‎และวันนี้ฉันก็ขับด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก
‎ฉันขับชน
‎อยากให้นายได้เห็นตอนนั้นจัง
‎ทุกคนคิดว่าเหตุผลเดียวที่ฉันคิดถึงนาย
‎ก็เพราะนายช่วยเราไว้ตอนที่เราเดือดร้อน...
‎แต่เราก็อยู่กันเองได้
‎ฉันแค่คิดถึงนายเพราะเราเป็นเพื่อนกัน
‎คืองี้นะ เหตุผลเดียวที่ฉันขับแชริออตไปชน
‎ก็เพราะว่าเรากำลังล่องเรือข้ามมหาสมุทร...
‎ในยานจูปิเตอร์...
‎ด้วยใบเรือจริงๆ ถ้านายเชื่อนะ
‎ฉัน จูดี้ และเพนนีเป็นทีมที่ดีเลยทีเดียว...
‎จนกระทั่งเหลือแค่ฉันกับจูดี้ ‎เพราะเพนนีเอาแต่อ้วกไม่หยุด
‎เราทำสำเร็จแล้ว ที่รัก
‎อีกไม่ช้า เราก็จะได้ออกจากดาวเคราะห์นี้
‎ผมไม่อยากให้ทุกอย่างมันจบลงเลย
‎เราถูกล้อมรอบไปด้วยน้ำที่เราไม่สามารถดื่ม
‎และอากาศที่ไม่สามารถใช้หายใจได้
‎แต่เราก็สร้างบ้านของเราที่นี่
‎ในที่สุดเราก็ได้อยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้ง
‎เราก็ยังอยู่ด้วยกันนี่
‎เดี๋ยวก่อน
‎เห็นนั่นมั้ย
‎นั่นอะไรน่ะ
‎นั่นคือแนวหินโสโครกเหรอ
‎ผมไม่ชอบแบบนี้เลย
‎เราถูกกระแสน้ำลากไป ‎เราต้องทำให้เรือแล่นช้าลง
‎เรากำลังมองอะไรอยู่
‎นั่นน้ำตกเรอะ
‎- ไปเร็ว! ‎- ไป เร็วเข้า!
‎รัดเข็มขัด!
‎เร็วเข้า!
‎วิล เร็วสิ!
‎เราไปถึงจุดหมายโดยไม่ชนสักครั้งไม่ได้รึไง
‎ทุกคน เกาะไว้นะ เรากำลังจะลงน้ำตก
‎หนูรักทุกคนค่ะ
‎โอเค เพนนี วิล เป็นอะไรรึเปล่า
‎- ไม่เป็นไร ‎- ถอดเข็มขัด เราต้องไปแล้ว
‎- เราโอเคใช่มั้ย ‎- เราต้องไปแล้ว
‎- อื่ม ‎- แม่ฮะ พ่อฮะ
‎เป็นไง...
‎เรามาถึงแล้ว
‎ข้างล่างนั่นดูเหมือนเหล็กเลย
‎มันเป็นแนวตรงเกินไป ‎ไม่น่าจะเป็นสิ่งธรรมชาติ
‎ใช่
‎ต้องมีใครสักคนสร้างมัน
‎ใครล่ะ
‎คำบรรยายโดย เมธ์ ดุรงคเวโรจน์